مسأله شفاعت، چيزي است که ريشه‏ي قرآني و حديثي داشته و ضرورت مذهب به حساب مي‏آيد. بنابراين، يکي از شفعاي روز قيامت- آن هم در حد وسيع- حضرت فاطمه‏ي زهرا عليهاالسلام مي‏باشد که در اينجا توجه شما را به مضمون دو حديث که از طريق حضرت سلمان و جابر جعفي آمده است جلب مي‏کنم:
روزي سلمان به پيامبر صلي اللَّه عليه و آله خدا گفت: اي مولاي من! تو را سوگند به خدا، از عظمت فاطمه عليه‏السلام در روز قيامت تعريفي بفرماييد.
پيامبر خدا صلي اللَّه عليه و آله با تبسم رو به سلمان کرد و فرمود: سوگند به آن آفريدگاري که جانم در دست اوست، فاطمه عليهاالسلام را در آن روز بر ناقه‏اي از ناقه‏هاي بهشت سوار مي‏کنند، جبرئيل و ميکائيل به ترتيب از راست و چپ او حرکت مي‏نمايند. اميرالمؤمنين پيشاپيش و حسن و حسين از پشت سر، وي را همراهي مي‏کنند، تا بدين طريق فاطمه عليهاالسلام از پل‏صراط مي‏گذرد و پس از گفتگوهاي زياد، آنگاه خطاب مي‏رسد: فاطمه! هرچه مي‏خواهي بخواه. دخترم عرض مي‏کند:
اسالک ان لاتعذب محبي، و محبي عترتي بالنار، فيوحي اللَّه اليها: يا فاطمه! و عزتي و جلالي و ارتفاع مکاني، لقد آليت علي نفسي من قبل ان اخلق السموات و الارض بالفي عام ان لااعذب محبيک و محبي عترتک بالنار. (1)
بار الهي! از تو مي‏خواهم علاقه‏مندان خود و فرزندانم حسن و حسين را در آتش مسوزان. خطاب مي‏رسد: يا فاطمه! سوگند به عزت و جلالم، دو هزار سال پيش از خلق آسمانها و زمين، بر خودم لازم کرده‏ام که اين حاجت تو را برآورم
جابر جعفي نيز به حضور امام باقر عليه‏السلام رسيده، عرض کرد: فدايت شوم، حديثي در مورد فاطمه عليهاالسلام بفرماييد، که با نقل آن، شيعيان را خوشحال کنم.
حضرت فرمودند: در روز رستاخيز منابري از نور براي پيامبران نصب مي‏گردد، که منبر رسول خدا از همه مجلل‏تر است و همچنين منبرهايي براي اوصيا در نظر مي‏گيرند که جايگاه علي عليه‏السلام از همه بالاتر مي‏باشد آنگاه نوبت به فرزندان انبيا مي‏رسد که مقام حسن و حسين عليهماالسلام بس منيع‏تر است. سپس نوبت فاطمه عليهاالسلام فرامي‏رسد و او را با تجليل و شکوه بي‏نظير به محشر آورند و کنار در بهشت قرار مي‏گيرد، ولي داخل آن نمي‏شود و مي‏گويد: خدايا! از تو مسالت مي‏دارم که مقام مرا در همچو روزي براي اهل محشر معلوم کني.
از جانب خدا ندا مي‏رسد: اي دختر پيامبر! برگرد به سوي اهل محشر و هر که را از علاقه‏مندان خود يافتي شفاعت کن.
امام باقر عليه‏السلام مي‏فرمايند: به خدا سوگند، فاطمه عليهاالسلام شيعيان خويش را يکي پس از ديگري انتخاب نموده و داخل بهشت مي‏نمايد، همان طوري که پرنده‏ها دانه‏ها را برمي گزينند، و سپس شيعه‏هاي آن حضرت نيز، خود شفاعت نموده و علاقه‏مندان فاطمه عليهاالسلام را به بهشت داخل مي‏کنند...
در دنباله اين حديث امام پنجم مي‏فرمايند:
واللَّه لايبقي في الناس الا شاک او کافر او منافق. (2)
سوگند به خدا، از امت اسلامي کسي باقي نمي‏ماند مگر افراد مذبذب و کافر و منافق و ساير مردم مشمول شفاعت فاطمه مي‏گردند.
در پايان اين فصل، براي توضيح مطلب، تذکري را لازم مي‏دانم و آن اينکه: شفاعت شوندگان بايد واجد شرايط باشند. ايمانشان را در دنيا تباه نسازند. حقوق و آبروي مردم را تضييع ننمايند.
در عمل به واجبات ديني کوتاهي نکنند. از نظر اخلاقي و عملي مشابهت و سنخيت با فاطمه عليهاالسلام و ساير شفاعت‏کنندگان داشته باشند، و گرنه به طور مطلق مشمول شفاعت نمي‏شوند، بلکه هر جرم و تخلف ديني و تجاوز به حقوق ديگران، کيفر مناسبي را به دنبال خواهد داشت و چنين افرادي به طور محدود و موقت کيفر مي‏بينند و سپس مشمول شفاعت مي‏شوند...
همانطوري که دانش‏آموزان غير واجد شرايط مشمول الطاف مربيان آموزشي نمي‏گردند.
خداوندا! ما را شايسته‏ي شفاعت فاطمه، پدر، شوهر، و فرزندان معصوم او بفرما.

 
 
  1ـ سفينه البحار، ج 2، ص 375.
2ـ عوالم، ج 11، ص 150- بحارالانوار، ج 43، ص 64، ح 57.