والدين هميشه دوست دارند که فرزنداني خوب و با ادب داشته باشند و همه تلاش خود را براي رسيدن به اين منظور انجام مي‌دهند. ولي در بعضي مواقع راه را اشتباه انتخاب مي‌کنند و نتيجه معکوس مي‌گيرند.

10 اشتباه بزرگ والدين

همانقدر که رسيدگي به کودک و توجه به نيازهاي او اهميت دارد، بيش از حد اعتنا کردن و يا شايد زياده روي در بعضي از امور بازده خوبي ندارد و درست خلاف آن چيزي مي‌شود که شما انتظار داريد. در اينجا به نکات مهمي که باعث بيراهه رفتن در امر تربيت کودکان مي‌شود اشاره شده است:

1 - لوس کردن فرزند: همه والدين فرزندان خود را دوست دارند و تمام آنچه دارند و ندارند را براي فرزندان خود طالب هستند که به هر حال هزينه‌بر است. پدر و مادرهاي زيادي هستند که با محبت افراطي باعث لوس شدن فرزند شده و تازه بچه‌ها با داشتن اين همه چيز، خوشحال به نظر نمي‌رسند. اين باعث مي‌شود که کودکان هرگز راضي به نظر نرسند و مدام تقاضا و توقع بيشتري داشته باشند.

2 - تربيت نامناسب: زماني که شما تنبلي به خرج مي‌دهيد که فرزندان خود را به طور صحيح تربيت کنيد، در نتيجه اين وظيفه خطير را برعهده اطرافيان فرزندتان قرار مي‌دهيد. اگر شما نتوانيد کودکتان را به طور صحيح تربيت کنيد ديگران اقدام مي‌کنند.

3- عدم مشارکت در مدرسه فرزندان: بعد از خانه، مدرسه محلي است که بچه‌ها در آن بيشترين ساعت را حضور دارند و بنابراين معلمان و هم‌سن و‌سالان نقش مهمي در زندگي آنها دارند. در نتيجه شما نبايد از مدرسه فرزندتان فاصله بگيريد و بايد خود را درگير مسائل مربوط به آنها کنيد. مهم حضور يکي از شماست. شما حتي بايد از طريق تلفن و يا حضوري با معلم فرزندتان در تماس باشيد. اين نشان‌دهنده حساسيت شما روي تربيت و رشد فرزندتان است و معلم را ملزم به دقت و هوشياري بيشتري نسبت به تربيت فرزندتان مي‌کنيد.

4 - افراط و تفريط در تشويق فرزندان: زماني که فرزند خود را تشويق مي‌کنيم، باعث افزايش عزت‌نفس آنها مي‌شويم. اما بايد مراقب بود که در اين موارد حداعتدال را رعايت کنيم. اجازه دهيد که تشويق در وقت مناسب و تنها زماني که کار فرزندتان واقعا لايق تشويق است انجام شود. اگر براي کار معمولي که انجام داده‌اند از آنها خيلي زياد قدرداني کنيد باعث مي‌شود که کودکان نسبت به ارزش واقعي دستاورد خود دچار انحراف فکري ‌شوند.

5 - عدم اعطاي مسئوليت به فرزندان: فرزند شما نبايد به خاطر انجام کارهاي عادي و معمولي چيزي دريافت کند، چون آنها عضوي از خانواده هستند نه مهمان حاضر در هتل. هرکس که در خانه زندگي مي‌کند موظف به انجام امور مربوط به خانه است. از شستن ظروف گرفته تا گردگيري و...

تشويق کودکان براي انجام کارهاي فوق‌العاده لازم است البته نه در کارهايي که وظيفه عادي هر عضو خانواده است. بچه بايد بخشي از مسئوليت زندگي مشترک با خانواده را به دوش بگيرد. آنها برده شما نيستند اما مطمئن باشيد که در تعطيلات و مرخصي دائم هم به سر نمي‌برند.

6- عدم رفتار صحيح با همسر: هر طور که با همسر خود رفتار کنيد، به عنوان الگو براي آينده فرزندان خواهيد بود؛ يعني آنها نيز دقيقا همين‌طور با همسر خود رفتار خواهند کرد. اگر به صورت غير صحيح با همسر خود رفتار کنيد و مدام در حال مشاجره باشيد آنها نيز به همين سبک رفتار مي‌کنند. بچه‌ها بيشتر از آنچه شما به عنوان نصيحت به آنها گوشزد مي‌کنيد، از رفتار شما پيروي مي‌کنند. اگر با همسر خود به احترام و توام با عشق رفتار کنيد، ارزش خانواده را به فرزند خود نشان مي‌دهيد و آنها از داشتن يک پناهگاه امن در اين دنياي وحشي بيشتر احساس امنيت مي‌کنند.

7 - داشتن توقعات غير واقعي از فرزند: اگر با کودکان سر وکله مي‌زنيد از آنها انتظارات معقول و منطقي داشته باشيد، به خصوص بچه‌هاي کوچک. اگر براي شام جايي دعوت هستيد و از کودک 2 ساله خود انتظار داريد که درست مانند يک شاهزاده کوچک رفتار کند، سخت در اشتباهيد. اگر در خيال و روياي خود انتظار داريد که فرزندتان يک ستاره ورزشي و يا علمي شود، در حالي که او تنها مايل به کشيدن نقاشي است، لازم است راجع به توقع خود تجديدنظر کنيد. انتظار شما از آنها بايدباعث شادي آنها باشد.

8 - نديدن آموزش براي دفاع از خود و خواسته‌هايشان: خيلي از والدين تمام نيازهاي فرزندان را برآورده مي‌کنند و به اين ترتيب ارزش کار سخت و عدم وابستگي را در فرزند از بين مي‌برند. به اين ترتيب نسلي از آدم‌هاي بي‌بو و خاصيت و به اصطلاح پهلوان پنبه ظهور خواهد کرد. بچه‌هاي امروزه انتظار دارند که همه کارها برايشان انجام شود. اينکه آنها را محکم و پرطاقت تربيت کنيد و از آنها بخواهيد که اموراتشان را خود انجام دهند دليل عدم دوست داشتن آنها نيست بلکه نشانه عشق واقعي است.

9 - تحميل کردن گرايش و تفکر خود به فرزندان: اجازه دهيد که بچه‌ها بچگي کنند. والدين نبايد تمايلات و گرايش و نقطه نظرهاي خود را به فرزندشان تحميل کنند. اينکه فرزند خود را از اشتياقات خود آگاه کنيد خوب است اما آنها را تحميل نکنيد. اجازه دهيد همان‌طور که هستند رشد کنند؛ بدون تحميل عقايد و خواسته‌هاي شما.
10 - بي وفايي به قول و عهد: اگر فرزندتان را به خاطر نقاشي روي ديوار تهديد به تنبيه کردن مي‌کنيد، حتما اين کار را انجام دهيد. متاسفانه پيروي از قول‌هايي که به فرزندتان مي‌دهيد زندگي را کمي سخت مي‌کند اما افزايش اعتماد به گفته شما چيزي مهم‌تر است. اگر شما به گفته‌هاي خود عمل نکنيد، بچه‌ها به اين نتيجه مي‌رسند که بين قول و عمل شما تناسبي نيست و در نتيجه به شما اعتماد نخواهند کرد.

از وبلاگ نسيم سحر